Przezroczyste rury kanalizacyjne nie występują w masowej produkcji w naszym kraju. Oczywiście można zdobyć je na zamówienie u producentów plexi lub innych tworzyw sztucznych lecz nie będzie to materiał w pełni przystosowany do kontaktu ze ściekami, wysoką temperaturą oraz innymi szkodliwymi czynnikami.

Jeżeli napełnianie zbiornika trwa zbyt długo, zawór wyłącza się bardzo powoli lub nie wyłącza się, należy sprawdzić, czy:
- zawór ustawiony jest pionowo, czy pływak nie dotyka ścianki zbiornika lub mechanizmu spustowego;
- na separatorze wejściowym - sitku i membranie nie znajdują się zanieczyszczenia, osad lub rdza;
- pływak nie jest ustawiony za wysoko i nie dotyka korpusu zaworu;

Jeżeli zawór włącza i wyłącza w okresie, kiedy nie jest wykorzystywany, sygnalizuje, że marnujesz wodę, ponieważ:
- zawór spustowy w zbiorniku jest nieszczelny i przecieka;
- zawór napełniający przepuszcza, ponieważ został uszkodzony mechanicznie podczas montażu lub nie jest ustawiony pionowo albo dotyka innych elementów.

Jeżeli po pewnym czasie wykorzystywania zaworu napełnienie trwa zbyt długo, zawór nie wyłącza się lub wyłącza się bardzo powoli, trzeba wyczyścić lub wymienić separator wyjściowy - sitko, membranę i gumkę uszczelniającą.

Jeżeli z jakichkolwiek powodów (awaria sieci wodociągowej, wyjazd na urlop) został wyłączony na dłuższy czas dopływ wody do zaworu napełniającego, trzeba wyczyścić lub wymienić seperator wejściowy - sitko, membranę i gumkę uszczelniającą.
Uwaga: Zbyt mocne dokręcenie nakrętek zaworów może doprowadzić do pęknięcia korpusu zaworu i zalania mieszkania

Ceramiczne wyroby sanitarne są zaliczane do branży budowlanej, konkretnie do budowlanych wyrobów ceramicznych. Pod pojęciem wyrobów ceramicznych (ceramiki) kryją się produkty otrzymywane przez formowanie, a następnie wypalanie surowców mineralnych lub ich mieszanin. Ceramika odznacza się dużą odpornością na działanie wysokich temperatur i czynników chemicznych, dobrymi właściwościami mechanicznymi i dielektrycznymi. Wyroby ceramiczne mogą być szkliwione lub nieszkliwione.

Korzenie ceramiki światowej sięgają jeszcze I i II tysiąclecia p.n.e., gdzie w rejonie Assyro-Babilonii powstawały pierwsze ceramiczne cegły. Stąd rozpowszechniać zaczęła się na Azję Środkową, a następnie Europę. Z kolei wyroby porcelanowe wywodzą się z Chin, z I połowy VII w. Do Europy porcelana trafiła dopiero w XV w., a jej produkcję zainicjowano w XVI w. we Florencji, Francji i Anglii. W Polsce porcelanę zaczęto produkować od ok. 1800 roku w Baranówce, Tomaszowie Lubelskim i Ćmielowie. Pierwsze nowożytne wyroby sanitarne powstały w Anglii w XVI wieku, natomiast w Polsce ich produkcję uruchomiono dopiero w pierwszej połowie XX wieku

Słabe spłukiwanie nieczystości - za niski poziom wody w zbiorniku, dokonać regulacji zaworu napełniającego w celu podniesienia poziomu wody w zbiorniku.

Słaba drożność rur kanalizacyjnych - po odkręceniu miski sprawdzić przepustowość rury kanalizacyjnej.

Ciągły wyciek wody ze zbiornika do miski - za wysoki poziom wody w zbiorniku spowodowany złą regulacją lub awarią zaworu napełniającego, drobne zanieczyszczenia spowodowane złą jakością wody np.: osadzanie się kamienia, kostka barwiąca włożona do zbiornika, rdzawa woda spowodowały zabrudzenie uszczelki zaworu spustowego - wykręcić trzon zaworu spustowego, umyć zbiornik i zawór spustowy środkami czyszczącymi.

Wyciek wody spod miski z odpływem pionowym - złe uszczelnienie rury odpływowej miski z rurą kanalizacyjną - sprawdzić szczelność, ewentualnie wymienić złącze elastyczne.

Proces montażu misek ustępowych i kompaktów można przedstawić w kilku etapach:

-   ustal miejsce mocowania miski do podłogi.
-   przygotuj podłoże - usuń wszelkie nierówności mogące spowodować uszkodzenie wyrobu przy dokręcaniu.
-   ustaw miskę w miejscu przeznaczenia w taki sposób, aby rurę odpływową bez przeszkód można było połączyć z rurą kanalizacyjną. Zwróć szczególną uwagę na symetrię otworów i odległość od ściany.
-   odznacz na podłożu ołówkiem lub rysikiem punkty w celu nawiercenia otworów na kołki mocujące miskę.
-   odstaw miskę z miejsca przeznaczenia i nawierć otwory w zaznaczonych miejscach.
-   wbij kołki i ustaw kompakt na właściwe miejsce.
-   przykręć śrubami do podłogi, zwracając szczególną uwagę na właściwe połączenie rury odpływowej miski z instalacją kanalizacyjną.
-   podłącz wężyk instalacji wodnej do zaworu dopływowego.

Można użyć specjalnego zmywacza do silikonu utwardzonego np. Desil firmy
Lacma: http://www.lakma.com/bud/index.php?c=produkt_wysyp&pg=108&pr=171  Lub zdrapywać go materiałem o większej miękkości niż żywice akrylowe lub
emalie, które stanowią powłokę brodzika np. plastikową reklą lub drewnianym
klinem.

Należy się skontaktować z producentem wanny. Osprzęt, węże, pompa mogą się
różnić w zależności od producenta i różnie reagować na wszelkie uniwersalne
środku. Dlatego najlepiej użyć dedykowanego poleconego przez producenta.

Lepiej użyć płyt gipsowych i specjalnych listew metalowych, przeznaczonych
do tego typu konstrukcji. Wanna akrylowa dłużej niż blaszana utrzymuje ciepło i nie wymaga dodatkowych izolacji.

Praktycznie bezinwazyjnej metody nie ma. Jeśli rysy są do metalu to można
pokusić się o zaprawki specjalną farbą  - emalią do renowacji wanien.

Oświetlenie wanny jest dosyć efektowne. Niemniej jednak nie znamy producenta, który oferowałby oprawy do samodzielnego montażu. Oświetlenie wanny obok hydromasażu i aromaterapii oferowane jest w drogich modelach wanien i nie sądzę aby ktoś oferował takie oprawy osobno. Łatwo jest kupić oświetlenie basenowe ale montaż takich opraw w wannie jest niemożliwy z racji ich rozmiarów.

Jest to nowe oznaczenie stopnia IP 44.
PN-IEC 60364-7-701:1999 "Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. - Wymagania dotyczące specjalnych instalacji lub lokalizacji. -Pomieszczenia wyposażone w wannę i/lub basen natryskowy" wyodrębnia w tych pomieszczeniach strefy 0, 1, 2, 3 odmierzone w stosunku do wanny lub natrysku. Urządzenia o stopniu ochrony IPX4 mogą być montowane w 2 strefie tych pomieszczeń. Literka D to dodatkowe oznaczenie dotyczące ochrony przed ingerencją mechaniczną w urządzenie mogącą doprowadzić do porażenia prądem. W załączniku znajdują się schematy stref 0,1,2,3 oraz poniżej wyjaśnienie dodatkowych oznaczeń literowych.

A - Ochrona przed dostępem wierzchem dłoni. Próbnik dostępu, kula o średnicy 50 mm, powinna zachować odpowiedni odstęp od części niebezpiecznych

B - Ochrona przed dostępem palcem. Palec probierczy przegubowy o średnicy 12 mm i długości 80 mm ma zachować odpowiedni odstęp od części niebezpiecznych

C - Ochrona przed dostępem narzędziem. Próbnik dostępu o średnicy 2,5 mm i długości 100 mm ma zachować odpowiedni odstęp od części niebezpiecznych

D - Ochrona przed dostępem drutem. Próbnik dostępu o średnicy 1,0 mm i długości 100 mm ma zachować odpowiedni odstęp od części niebezpiecznych

Litera uzupełniająca:

H - Aparat wysokiego napięcia

M - Badania na szkodliwe działanie wnikającej wody, gdy ruchome części
urządzenia (np. wirnik maszyny wirującej) są w ruchu.

S - Badania na szkodliwe działanie wnikającej wody, gdy ruchome części
urządzenia (np. wirnik maszyny wirującej) są nieruchome.

W - Nadaje się do stosowania w określonych warunkach pogodowych przy zapewnieniu dodatkowych środków ochrony lub zabiegów.

Magentyzery bywają różne. Spotkałem się z takimi do rur miedzianych - zapobiegającymi odkładaniu się w nich kamienia w instalacjach cwu i grzewczych. Ich użycie jest zasadne. Spotkałem się również z całą gamą magentyzerów z allegro na każde rury i te urządzenia określę następująco: nie zaszkodzą i nie pomogą.

W swoim domu mam problem tej samej natury ponieważ złoże wodne jest zakamienione i woda twarda. Jedyna metoda walki z kamieniem to jego zwalczanie produktami typu ocet, kwas solny oraz tanie żele - kamień i rdza (np. bardzo dobry żel Carefour). Im droższe żele tym gorszy efekt. Proszę pamiętać, że twarda woda pitna (pełna wapnia, żelaza itd.) jest zdrowsza od wody miękkiej z racji zawartych w niej minerałów

Jeśli chodzi o zapobieganie to jest niełatwo. Należałoby uzdatnić wodę dochodzącą do prysznica a przy okazji całą użytkową. W tym celu można zastosować baterię filtrów - trzy filtry i zmiękczyć wodę metodą odwróconej osmozy. Wielkość filtrów zależy od Pana potrzeb. Ogólnie jednak mówi się że żadne pojedyńcze fitry (w sklepach po 30 zł) nie są w stanie pomóc w walce wapniem zawartym w wodzie.

Zasadniczo należy pamiętać, że kabiny natryskowe osadzone w pełnych ramach gwarantują większą szczelność i ochronę przed rozbryzgami wody w porównaniu z kabinami ukierunkowanymi na design, częściowo w ramie lub bez ram. Przy wyborze systemu drzwiowego należy uwzględnić fakt, że drzwi otwierające się na zewnątrz, w większym stopniu pozbywają się kropel wody, zrzucając je na podsadzkę pomieszczenia, niż drzwi przesuwane, gdzie krople pozostają w brodziku.
Ze względu na tolerancje wymiarów w produktach różnych firm, należy uwzględnić niedogodności dotyczące funkcjonalności i szczelności, w przypadku, gdy kabiny wchodzą w kombinacje z brodzikami z innych firm.

Nie wolno zabudowywać kabin natryskowych w kolorze profilu chrom w pomieszczeniach z zawartością chloru w powietrzu (np. przy basenach). Zasadniczo obowiązują następujące zasady montażu: unikać obciążenia udarowego, unikać kontaktu z metalowymi narzędziami, nie rysować i nie ciąć ostrymi przedmiotami na powierzchni profilu, a także nie stosować silikonu zawierającego kwas octowy. Zaleca się jednak stosowanie silikonu do marmuru.

Prysznic termostatyczny jest bardziej komfortowy niż prysznic tradycyjny, ponieważ posiada regulację temperatury wody, która automatycznie dozuje wodę zimną i ciepłą tak by uzyskać zawsze ustawioną temperaturę. Prysznice tradycyjne nie posiadają takiej regulacji temperatury, która by automatycznie dozowała wodę zimną i ciepłą tak by uzyskać zawsze ustawioną temperaturę pomimo wahań ciśnienia wody.

Niewłaściwy środek czyszczący może spowodować trwałe odbarwienia. Aby bateria na długo zachowała swój wygląd, po pierwsze należy ją czyścić regularnie (co 2-3 dni), po drugie używać do tego celu odpowiednich środków. Nie można używać silnych, ścierających środków chemicznych np. proszków do prania. Systematyczne czyszczenie baterii pozwoli uniknąć trwałych zabrudzeń, które wymagają użycia mocnych środków - a to zmniejsza ryzyko uszkodzenia armatury. Jeśli jednak bateria nie była czyszczona od dawna, a brud jest odporny na standardowe metody - konieczne jest sięgnięcie po mocniejsze środki czystości. Należy jednak używać te preparaty, które nadają się do czyszczenia powierzchni chromowanych. Wskazane są płyny, żele i mleczka, które w przeciwieństwie do proszków nie zarysują powierzchni baterii. Po nasączeniu wilgotnej gąbki lub ściereczki wybranym preparatem należy przetrzeć zabrudzoną powierzchnię, a następnie obficie spłukać czystą wodą i wytrzeć do słucha.

Proponuję wannę roca. Zdjęcie jej w dużym rozmiarze znajdzie Pan u nas w dziale Galeria Aranżacji http://www.lazienkowy.pl/6-8-16.htm

Wanny emaliowane zachowują przez długi czas swój pierwotny wygląd, jeżeli  będziemy je myć wodą z dodatkiem delikatnych środków czyszczących nie powodujących zarysowań powierzchni (mleczka, żele). Nie należy używać do mycia druciaków oraz środków zawierających proszki ścierne, kwasy. Należy pamiętać, że emalia jest wrażliwa na uderzenia.

Do czyszczenia wszelkich powierzchni akrylowych najlepiej używać zwykłego mydła w płynie, lub środków do czyszczenia akryli w żelu. Środków powszechnie dostępnych na rynku nie zalecam, gdyż w swoim składzie posiadają kredę. Kreda jest kamieniem (bardzo miękkim, ale jest), posiada właściwości ścierne. Owszem, skutecznie czyści ale i przy okazji matowi powierzchnię. Od jakiegoś czasu są dostępne na rynku środki specjalnie dedykowane do powierzchni akrylowych, np. firmy \"HG\".

Marmur należałoby ponownie przepolerować, ewentualnie użyć dostępnych na
rynku, przeznaczonych do tych celów, przeparatów zabezpieczających -
impregnujących. Preparaty te dostępne są u każdego sprzedawcy marmurów. Koszt 1 L to około 80 zł.

Uwaga!!! Radzimy nie eksperymentować ze środkami uniwersalnymi.

Nie znamy substancji, o której Pan pisze - Silicon 1000. Generalnie rzecz biorąc, silikon jest materiałem absolutnie neutralnym dla organizmu. Nawet jego połknięcie nie spowoduje żadnych kłopotów zdrowotnych. Niemniej jednak silikon budowlany a w szczególności sanitarny (o octowym zapachu o właściwościach antybakteryjnych) zawiera różne inne substacje mogące wchodzić w reakcje z tkankami organizmu. W kontakcie z takimi substancjami należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa zawartych w ulotce na opakowaniu. Nie spotkaliśmy się jednak z jakąkolwiek publikacją dotyczącą szkodliwego wpływu silikonów budowlanych na skórę palców podczas prowadzenia prac montażowych. Jeśli jednak chce Pan uniknąć jakiegokolwiek kontaktu z tą substancją - proszę zaopatrzyć się w gumowe rękawiczki medyczne.
Dodatkowo przy rozprowadzaniu silikonu lepsze rezultaty osiągamy mocząc palec w wodzie z mydłem.

Do mycia takich podłóg stosuje się małą ilość wody. Najlepiej płaskie mopy z mikrofibry dobrze wyciśnięte. Środki chemiczne stosuje się w małych ilościach. Po myciu najlepiej jest wytrzeć powierzchnię do sucha.

Rysy w marmurze można wypełnić specjalnymi szpachlówkami dostępnymi u
sprzedawców marmurów. Często się zdarza że podczas cięcia marmur pęknie a oni go zawsze mocno skleją. Nie wiem czy uda się jednak skleić kamień na ścianie ponieważ nie będzie możliwe przygotowanie całej powierzchni do klejenia.

Nie należy się martwić o zbytnie zabrudzenie. Jeśli płytki są przeznaczone do układania w łazience to po pierwsze nie będą się tak brudzić jak np. w korytarzu a po drugie łatwo będzie je wymyć tradycyjnymi sposobami i środkami do mycia podłóg.

Absolutnie nie polecamy takiego rozwiązania. Podczas korzystania z łazienki podłoga drewniana będzie pracować - nasiąkać i schnąć jak również uginać się pod ciężarem osób oraz urządzeń w łazience. Spowoduje to popękanie spoin oraz kleju pomiędzy płytkami i dostawanie się wody pod podłogę. W rezultacie podłoga drewniana może zgnić lub spleśnieć. Podłogę drewnianą trzeba bezwzględnie zerwać

Nic to nie da. Panele nasiąkną płynem. Podczas użytkowania paneli należy stosować tylko specjalnie przeznaczone do nich produkty i zmywać podłogę małą ilością wody.

Zależy jak Pan chce wykończyć krawędź płytek. Jeśli klei Pan na ścianę i wykańcza plastikową listwą to można najpierw gładź położyć a po płytkach tylko poprawić gładź na połączeniu. Tyle że wtedy będzie stopień i nie ładnie to wyjdzie. Jeśli wykańcza Pan krawędź na gładko - wierzch płytki równo ze ścianą to gładź można robić później. Trzeba tylko uważać aby szlifując gładź nie porysować płytek.

Nie należy matować szkliwionych płytek. Powłoka ceramiczna na powierzchni
płytek chroni ścianę przed dostawaniem się wilgoci. Podczas matowienia można
uszkodzić powłokę. Nowoczesne płytki matowe posiadają powłokę o identycznej skuteczności blokowania wody jednakże są wykonane w innej technologii dlatego są matowe.
Reasumując, nie polecamy takich rozwiązań.

Podczas spoinowania należy przestrzegać kilku ważnych zaleceń:

- do spoinowania można przystąpić po usunięciu krzyżyków dystansowych oraz po stwardnieniu i wyschnięciu kleju, na którym ułożono płytki. Przy zastosowaniu kleju ALPOL AK 512 i AK 516 czas ten wynosi minimum 6 godzin od położenia płytek. W przypadku pozostałych klejów ALPOL minimum 48 godzin. Nieprzestrzeganie tego zalecenia może skutkować powstaniem spękań, przebarwień oraz wykwitów na powierzchni spoiny,
- przed spoinowaniem trzeba usunąć resztki kleju ze szczelin między płytkami, oczyścić je i odkurzyć, a następnie krawędzie płytek przetrzeć wilgotną gąbką,
- zawartość opakowania należy wymieszać z podaną na etykiecie ilością czystej, chłodnej wody. Mieszać ręcznie lub mechanicznie przez około 3 minuty do uzyskania jednorodnej mieszaniny. Następnie odstawić, a po około 3 minutach ponownie wymieszać. Do mieszania używać czystych naczyń i narzędzi. Przestrzegać ściśle zaleceń dotyczących dozowania wody, gdyż przedozowanie pogarsza wszystkie cechy spoiny: wytrzymałość, czas wiązania, twardość, nasiąkliwość i trwałość oraz może być przyczyną powstania przebarwień i spękań. Zaprawę należy zużywać w ciągu 40-50 minut  od zarobienia z wodą. W przypadku zgęstnienia masy w tym czasie należy ją ponownie wymieszać nie dolewając wody,
- gotową zaprawę do spoinowania zaleca się nanosić na płytki szpachelką i wypełniać dokładnie przestrzenie między płytkami za pomocą gumowej packi, najpierw ruchem ukośnym, a następnie ruchem prostopadłym do krawędzi płytek, jednocześnie zbierając nadmiar masy. Po upływie około 10 minut należy wyrównać i wygładzić wilgotna, czystą gąbką,
- odczekać 1-2 dni, a następnie przetrzeć powierzchnię spoiny i płytek suchą, miękką szmatką, usuwając z nich nalot,
- w okresie kilku dni od wykonania, należy chronić spoiny na zewnątrz obiektów przed deszczem, mrozem oraz nadmiernym nasłonecznieniem. W pomieszczeniach wewnętrznych nie wolno dopuścić do przesuszenia spoin. W przypadku niskiej wilgotności trzeba co kilka godzin przecierać je wilgotną gąbką. Do zmywania powierzchni w tym czasie zaleca się używać czystej wody bez dodatkowych środków zmywających, które mogą spowodować przebarwienie spoin.
Stosując się do podanych zaleceń, spoiny zachowają estetyczny wygląd i kolorystykę przez wiele lat

Do zabezpieczenia fug należy użyć specjalnego preparatu o nazwie Delfin (prod. Atlas) lub innego o tym samym działaniu. Efekt o wiele lepszy i trwalszy od jakiegokolwiek uniwersalnego lakieru

Należy najpierw ostrym narzędziem lekko skuć powłokę ceramiczną z płytki na obszarze równym średnicy otworu po to aby obracające się wiertło nie wyrwało powłoki przy brzegu otworu. Później powoli wiercić (wolnymi obrotami wiertarki)polewając płytkę wodą. Oczywiście należy użyć wierteł widiowych (z węglikiem spiekanym na czubku) i nie wiercić z udarem ani nie używać wiertarki pneumatycznej.

Gres polerowany wygląda bardzo efektywnie i jest odporny na jakiekolwiek
uszkodzenia mechaniczne oraz zalania różnymi substancjami a w tym gorącymi
płynami w kuchni. Niemniej jednak jego gładkość może być kłopotliwa. Po pierwsze gres polerowany mimo, że wiele osób stosuje go na podłogi nijak ma się do norm
antypoślizgowości płytek jakie należy stosować na podłogach. Bardzo łatwo
można się na nim pośliznąć z różnym skutkiem utraty zdrowia. Po drugie trudno utrzymać go w czystości. Przy lekkim przybrudzeniu patrząc pod światło wszystko będzie widać. Podczas mycia zawsze trzeba wycierać podłogę do sucha ponieważ pozostawiona woda wyschnie i będą widoczne ślady.

Ogólnie nie polecamy stosowania gresów polerowanych na podłogi. Na ścianach
prezentują się o wiele lepiej. Na podłogi jeśli już gres to tylko maksymalnie matowy a kolorystycznie urozmaicony.

Okładziny podłogowe i ścienne drewniane można stosować w łazience ale tylko
wtedy, gdy są do tego przystosowane. Zwykłe, pokojowe panele początkowo
wybrzuszą się przy krawędziach a w długim okresie powstaną duże szpary na
połączeniach.
Można również pokleić je klejem bezwodnym, który później nie nasiąknie. Nie wiem jak sprawdzi się lakierowanie paneli podłogowych, które mają już cienką, twardą
powłokę lakierowaną. Myślę, że lepiej byłoby robić taką ścianę z desek lub innych paneli z drewna (może deska barlinecka). Można je zaimpregnować starymi, dobrym środkami typu Capon i polakierować również mało ekologicznym lakierem nitro, który wytrzyma trudne warunki. Można byłoby też zastosować powłokę lakierniczą przeznaczoną do balustrad i elewacji zewnętrzych z drewna. Wtedy jest pewność że wytrzyma.

Płytki ceramiczne to cienkie płyty otrzymane z glin, krzemionki, topników, barwników i innych surowców mineralnych produkowane w różnych formatach i kształtach służące do wykonywania podług i okładzin ściennych wewnętrznych i zewnetrznych. Płytki ceramiczne są twarde, wytrzymałe, higieniczne, łatwe do czyszczenia, ognioodporne i niepalne; wyjątkowa trwałość i parametry techniczne, bogata kolorystyka, mnogość formatów i różnorodność powierzchni stanowią o tym, że układa się je w obiektach użyteczności publicznej, budynkach przemysłowych, mieszkaniach i domach prywatnych.

Płytki ceramiczne, glazura, terakota, gres dobieramy zależnie od osobistych upodobań estetycznych, często kierując się obowiązującą modą.Zawsze jednak należy pamiętać, że ich wzór i kolorystyka powinny być dopasowane do kształtu i rozmiarów pomieszczenia, jego przeznaczenia, umeblowania jak również oświetlenia. Z technicznego punktu widzenia płytki ceramiczne muszą mieć właściwe parametry techniczne i cechy odpowiednie do oddziaływania mechanicznego, termicznego, chemicznego któremu będą poddane w konkretnym pomieszczeniu

Polski rynek materiałów budowlanych oferuje duży wybór różnorodnych płytek ceramicznych krajowych i zagranicznych. Producenci konkurują ze sobą, wprowadzając coraz to nowy asortyment towarów i podnosząc ich jakość.

Nowoczesne płytki ceramiczne służą nie tylko do wykładania podłóg i ścian w pomieszczeniach mieszkalnych. Doskonale nadają się również do stosowania na zewnątrz budynków, na tarasy i balkony. Wytrzymują zmienne temperatury, ruch pieszy, a nawet ruch lekkich wózków transportowych. Należy jednak pamiętać, że zastosowanie płytek niezgodnie z przeznaczeniem prowadzi do ich przedwczesnego zużycia, a nawet zniszczenia. Doboru płytek w zależności od miejsca ekspolatacji dokonuje się w oparciu o odpowiednie normy. Poniżej przedstawione zostaną informacje o podziale płytek na grupy, o ich właściwościach i przeznaczeniu. W związku z procesem powszechnej normalizacji w ramach współpracy z Unią Europejską większość polskich norm PN dotyczących płytek ceramicznych została już zastąpiona normami europejskimi EN. I tak norma europejska EN 87, która obowiązuje w naszym kraju od 1995 roku,klasyfikuje płytki ceramiczne w zależności od technologi produkcji (A, B, C) i nasiąkliwości wodnej E na trzy grupy

Przedpokój i hol wejściowy to miejsca o najbardziej intensywnym ruchu pieszym, tu wchodzimy w obuwiu, które bywa zabrudzone (piasek,żwir,proszek), a więc zdecydujmy się na płytki ceramiczne w IV klasie odporności na ścieranie. Aby uniknąć rozczarowania i niezadowolenia ze swoich wyborów, dobrze jest pamiętać o kliku innych ważnych informacjach. W miarę użytkowania powierzchnia płytek ceramicznych ulega ścieraniu i zwiększa się stopień zabrudzenia a brud jest bardziej widoczny na płytkach ceramicznych jasnych o jednolitym odcieniu niż na ciemnych o nieregularnym wzorze, powierzchnie błyszczące bardziej uwidaczniają zarysowania i w miejscach bardziej obciążonych ruchem z czasem mogą tracić blask. Pokoje i salony w pomieszczeniach o charakterze reprezentacyjnym powszechnie stosowane są płytki gres porcelanato zarówno szkliwione jak i nieszkliwione od IV stopnia ścieralności. Różnorodność formatów i kształtów kwadraty, prostokąty,trójkąty i elementy dekoracyjne i szeroka gama kolorystyczna dają duże możliwości architektoniczne.

Dużym zainteresowaniem cieszą się gresy polerowane o idealnie gładkiej, przypominającej szkło powierzchni; ze względu na elegancki i wytworny wygląd znajdujdujące zastosowanie w pomieszczeniach o podwyższonym standardzie ( ze względu na elegancki i wytworny wygląd ). Płytki gresowe o polerowanej powierzchni mają mniejszą twardość (spada ona do 3 w skali Mosha) niż inne gresy, co oznacza , że odporność płytek ceramicznych o powierzchni polerowanej na zarysowania jest bardzo mała i podczas użytkownia i nieuniknionego zabrudzenia w miejscach bardziej uczęszczanych nastąpi zmatowienie powierzchni i wyrażna zmiana pierwotnego wyglądu.

Łazienka i toaleta - tu posadzkę i okładziny ścian (zwykle glazura i terakota) czyścimy odkażamy aktywnymi chemicznie detergentami, tak więc płytki ceramiczne w tych pomieszczeniach muszą mieć wysoką odporność na kwasy i zasady.Ponieważ w mieszkaniach zwykle chodzimy w miękkim obuwiu do wyłożenia podłogi wystarczają płytki ceramiczne z I klasy ścieralności. Kuchnia to szczególnie narażone na obciążenia mechaniczne przy spadaniu różnych przedmiotów pomieszczenie w domu, przy wyborze płytek ceramicznych na podłogę należy więc zwrócić uwagę na wymaganą wysoką odporność mechaniczną powierzchni (twardość). Zakładając, że w kuchni poruszamy się w miękkim obuwiu o małym stopniu zabrudzenia do wyłożenia podłogi wystarczają już płytki ceramiczne w III klasie ścieralności. Ściany w kuchni należy wyłożyć płytkami ceramicznymi o wysokiej odporności chemicznej, gdyż istnieją tu obciążenia chemiczne wiążące się ze środkami spożywczymi,tłuszczami o wysokiej temperaturze, zasadami, kwasami, barwnikami i agresywnie działającymi detergentami i środkami czyszczącymi. Balkony i tarasy ze względu na swoje parametry techniczne tj. minimalną nasiąkliwość gwarantującą mrozoodporność, oraz twardość 7 lub 8 w skali Mosha ( dla porównania : marmur-4,granit-6 ) idealnym materiałem ceramicznym są gresy (płytki gresowe). W warunkach klimatycznych naszego kraju najlepiej zdecydować się na płytki gresowe nieszkliwione, swoim wyglądem imitujące naturalny kamień - głównie marmury , piaskowce i granity.

Klasyfikacja płytek ceramicznych szkliwionych podłogowych wg odporności na ścieranie:
Klasa 0 - płytki ceramiczne szkliwione tej klasy nie są przewidziane do wykładania podłóg
Klasa 1 - płytki ceramiczne do pokrycia powierzchni podłóg, po których chodzi się w butach o miękkiej podeszwie lub boso i które nie są narażone na działanie materiałów ścierających ( np.łazienka i pokój bez bezpośredniego wejścia z zewnątrz )
Klasa 2 - płytki ceramiczne do pokrycia powierzchni podłóg, po których powierzchni chodzi się w obuwiu z podeszwami miękkimi lub normalnymi i które bardziej narażone są na niewielkie ilości brudu oraz materiałów ścierających( np.pokoje mieszkalne w mieszkaniach, jadalnie Płytek  ceramicznych tej klasy nie można stosować tam, gdzie chodzi się w butach nietypowych z zelówkami metalowymi lub podkutych.
Klasa 3 - płytki ceramiczne do pokrycia powierzchni podłóg, po których chodzi się w butach z normalnymi podeszwami, z niewielkimi ilościami brudu i materiału ścierającego( np.kuchnie,hole,korytarze,balkony,logie, style="margin-bottom: 0cm; font-weight: medium tarasy.Płytek tej klasy nie można stosować tam, gdzie chodzi się w butach nietypowych, np.z zelówkami metalowymi lub podkutych.
Klasa 4 - płytki ceramiczne do pokrycia powierzchni podłóg, po których odbywa się ruch normalny, na które wnoszone są niewielkie ilości materiału ścierającego tak, że warunki są bardziej surowe niż dla klasy 3 (np.wejścia,kuchnie,pomieszczenia handlowe, hotele,salony wystawowe i salony sprzedaży) W domach jednorodzinnych mogą być stosowane we wszystkich rodzajach pomieszczeń.
Klasa 5 - płytki ceramiczne pokrycia powierzchni podłóg na narażanych na wzmożony ciągły ruch pieszy, gdzie wnoszone są cząstki materiału ścierającego (np.miejsca publiczne, takie jak: centra handlowe, korytarze, lotniska, sale hotelowe, przejścia publiczne i hale przemysłowe ) Klasyfikacja ta ważna jest tylko dla wymienionych przykładów i w warunkach normalnych ( przy czym za warunki normalne uważa się sytuację, gdy schody i wejścia do pomieszczeń jak i chodniki przed budynkami są często zmywane, a obuwie normalne oznacza obuwie z gładką powierzchnią i nie podkute

Przy doborze płytek ceramicznych należy brać pod uwagę buty, typ ruchu oraz metody i możliwości czyszczenia. Wejścia do budynków należy zabezpieczyć przed przedostawaniem się materiału ścierającego przez położenie na podłodze wycieraczek. W ekstremalnych przypadkach ruchu o bardzo dużym natęzeniu z dużą ilością zanieczyszczeń ścierających muszą być brane pod uwagę płytki nieszkliwione z rodziny gresów. Dla płytek nieszkliwionych nie wprowadza się klas ścieralności.Tam gdzie istnieje realna możliwość występowania czynników mogących powodować uszkodzenia powierzchni niezamiatane i niekonserwowane posadzki po których przesuwane są sprzęty domowe o ostrych krawędziach ( typu stoły lub krzesła) dla bezpieczeństwa i aby zapobiec uszkodzeniu wykładziny, na posadzkinależy zawsze stosować płytki o jedną klasę ścieralności wyższą niż podana w załączniku, a także kilka razy dziennie zamiatać podłogę, a przed wejściem montować wycieraczki.

- jest parametrem służącym do określenia porowatości materiału- im większa porowatość, tym większą ilość wody płytka jest w stanie wchłonąć. Od porowatości zależy wiele cech fizyczno-mechanicznych decydujących m.in. o możliwościach stosowania płytek w warunkach zmiennych temperatur. Określenie nasiąkliwości wodnej pozwala na zaszeregowanie płytek do odpowiedniej grupy, na oznaczenie klasy i normy dotyczącej wymagań stawianych wyrobowi.







Zastosowanie

Grupa I płytki o nasiąkliwości poniżej 3%

Płytki tej grupy są produkowane jako: szkliwione, nieszkliwione, nieszkliwione polerowane, ciągnione lub prasowane. Płytki te przeznaczone są do wykładania ścian i podłóg, wewnątrz i na zewnątrz budynków, w ujemnych i dodatnich temperaturach. Ponadto mogą być używane do wykładania tarasów, dużych przestrzeni pawilonów handlowych, a także jako płytki elewacyjne. Płytki produkowane metodą ciągnioną są zwykle mniej estetyczne i stosuje się je przede wszystkim w budownictwie przemysłowym. Przy wyborze płytek szkliwionych przeznaczonych do wykładania podłóg należy kierować się klasą ścieralności.

Stopień ścieralności płytek decyduje o możliwości ich zastosowania na ściany i podłogi. Norma EN154 dla płytek o powierzchni szkliwionej norma określa cztery klasy odporności na ścieranie, oznaczone cyframi rzymskimi od I do IV, przy czym klasa I to najniższa odporność, a klasa IV to najwyższa.

-   Płytki w klasie ścieralności I przeznaczone są do wykładania podłóg w pomieszczeniach mieszkalnych o małym natężeniu ruchu, pozbawionych bezpośredniego dostepu z zewnątrz budynku np. łazienka,sypialnia.
-   Płytki w klasie ścieralności II  przeznaczone są do wykładania podłóg w pomieszczeniach mieszkalnych o średnim natężeniu ruchu, nie mających bezpośredniego kontaktu z otoczeniem zewnętrznym np.jadalnie, pokoje dzienne.
-   Płytki w klasie ścieralności III przeznaczone są do wykładania podłóg w pomieszczeniach o średnim natężeniu ruchu, także w pomieszczeniach z wyjściem na zewnątrz. Można je stosować w kuchniach, przedpokojach, na balkonach, tarasach.
-   Płytki w klasie ścieralności IV przeznaczone są do wykładania podłóg w miejscach o zwiększonej inensywności ruchu pieszego. Można je stosować we wszystkich pomieszczeniach, także w budynkach użyteczności publicznej takich jak: sklepy, hale wystawowe, restauracje z wyłączeniem miejsc o szczególnie dużym natężeniu ruchu. Zaletą szkliwionych płytek podłogowych jest ich dobra zmywalność typowymi środkami czystości.

Grupa II płytki o nasiąkliwości wodnej od 3% do 10%.

Płytki tej grupy przeznaczone są do wykładania ścian i podłóg. Przy wyborze płytek szkliwionych przeznaczonych na podłogi należy kierować się klasą odporości na ścieranie podobnie jak przy płytkach grupy I. Płytki te mogą również znaleźć zastosowanie jako płytki mrozoodporne, jeśli producent zaznaczył to wyraźnie na opakowaniu.

Grupa III płytki o nasiakliwości wodnej od 10% do 20%.

Są to płytki szkliwione, produkowane w Polsce najliczniej. Przeznaczone są do stosowania wyłącznie na ściany wewnątrz budynków.

Przed zakupem płytek ceramicznych warto dokładnie policzyć, jaka ilość płytek będzie nam potrzebna. W tym celu należy zmierzyć, a potem obliczyć powierzchnię ścian i podłóg, na których chcemy wykonać okładziny ceramiczne. Otrzymaną powierzchnię należy zwiększyć o dodatkowe 10% lub, co tyczy się płytek podłogowych układanych w " karo ", 15%. Zapas ten konieczny jest ze względu na:
- straty, które mogą powstać przy obróbce płytek
- późniejsze naprawy
- metodę układania płytek
Ważne jest aby dokonać zakupu z zapasem, ponieważ płytki dokupione później, pochodzące z innej dostawy, mogą się różnić odcieniem od wcześniej zakupionych.

Posadzki w obiektach użyteczności publicznej podlegają wysokim obciążeniom mechanicznym i chemicznym.Powierzchnia stosowanych tu płytek ceramicznych powinna charakteryzować się wysoką twardością, odpornością na ścieranie, zaplamienia i czynniki chemiczne. Należy wnikliwie zastanowić się nad wyborem płytek błyszczących w miejscu gdzie wejście następuje prosto z dworu i wchodzący wnoszą na butach brud,ziarenka piasku i drobiny żwiru. Oczywisty jest fakt, że powierzchnia posadzki szybko ulegnie zmatowieniu.Podobnie zachowa się gres porcelanowy polerowany ponieważ jego piękna, błyszcząca powierzchnia jest bardziej niż powierzchnia gresu niepolerowanego narażona na zmatowienie (ma zwykle III stopień ścieralności),a zarysowania na nim są bardziej widoczne. Wybór płytek do tego typu pomieszczeń powinien dotyczyć płytek należących do IV klasy odporności na ścieranie. W celu przedłużenia żywotności użytkowania płytek i długoletniego zadowolenia z ich zastosowania zaleca się stosowanie wycieraczek i częste zmywanie powierzchni podłogi. Należy pamiętać, że powierzchnia płytek ceramicznych szkliwionych i polerowanych jest łatwa do czyszczenia, ale zaraz po zmyciu wodą bardzo śliska; dlatego stosując takie płytki na posadzki dobrze jest łączyć je z płytkami nieszkliwionymi lub niepolerowanymi

Tarasy i balkony mogą być ozdobą najskromniejszego nawet budynku, pod warunkiem jednak, że będoą dobrze wykonane, a do ich budowy zostaną zostaną użyte materiały najwyższej jakości







Nie odłącznym elementem współcześnie wznoszonych budynków stały się tarasy i balkony. Wydawałoby się więc, że wiedza i umiejętności ich wykonawców są już na takim poziomie, iż rozwiązywanie problemów budowlanych nie będzie sprawiało im kłopotów. Tymczasem wciąż widzimy przeciekające tarasy oraz odpadające płytki ceramiczne. Warto więc przypomnieć, że wszelkie naprawy są bardzo kosztowne i bardziej opłaca się budować nowy taras zgodnie z wymaganiami technicznymi oraz stosując profesjonalne materiały.
Przy wykonywaniu tarasu lub balkonu polecamy technologię firmy KERAKOLL , którą można zacząć stosować już na etapie warstwy podkładowej. Do tego celu przeznaczone są zaprawy KERACEM - szybkowiążące spoiwo hydrauliczne, które miesza się z kruszywem i wodą - i KERACEM PRONTO - gotowa mieszanka do wymieszania z wodą, polecana zwłaszcza na małe powierzchnie, na których składowanie komponentów byłoby kłopotliwe. Jastrychy te mogą być aplikowane jako zespolone lub pływające. Ich podstawową zletą jest to, że już po 24 godzinach, w warunkach standardowych, można rozpocząć układanie płytek ceramicznych.

Prawdopodobnie jest to tylko zabieg estetyczny. Lustro, czyli szkło w podłodze szczególnie w tak dużym formacie byłoby bardzo kłopotliwe. Mogłoby pęknąć. Jeśli chodzi jednak o funkcjonalność to szkło ma 5 stopień ścieralności czyli możnaby było go wykorzystać na podłodze. Inną sprawą jest klasa antypoślizgowości płytek, ponieważ szkło nie spełnia żadnej normy kwalifikującej go do stosowania na podłoga szczególnie w łazience.
Jednym słowem nie polecamy takiego rozwiązania w takiej formie.

Owszem. Przy obecnym dostępie do środków zabezpieczających drewno wydaje mi
się że mogłoby się to udać. Niemniej jednak tradycyjne olejowanie lub lakierowanie mogłoby nie dać odpowiednich rezultatów.
Najlepsze do zabezpieczenienia takiego drewna w łazience byłoby zastosowanie
powłok przezroczystych podobnych do stosowanych na halach sportowych.
Najważniejsze jest bowiem zabiezpieczenie podłogi jako całości a później dopiero liczy się każda deska z osobna. Wilgoć znajdzie sobie nawet najmniejszą szczelinę przez którą przeniknie. Rezultatem takiej penetracji będzię wygięcie każdej deski
krawędziami do góry - tzw. wyłódkowanie, bez względu na to czy będą one układane na wpust-wypust jak tradycyjna podłoga drewniana czy tak jak parkiet na cegiełkę lub jodełkę.

Nie. Parametry technologiczne, jakie posiadają poszczególne asortymenty płytek ceramicznych określają możliwości ich zastosowania. Należy na to zwracać szczególną uwagę.

Tak. Wszystkie płytki oznaczone jako podłogowe można montować na ścianie. Uwaga! Tej zasady nie można interpretować odwrotnie, bowiem płytek ściennych nie można stosować na podłodze.

Tak. Parametr mrozoodporności świadczy o niskiej nasiąkliwości płytek (E<0,5%). Płytki mrozoodporne można stosować zarówno w pomieszczeniach jak i na zewnątrz.

Płytki ceramiczne mogą być przechowywane zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynku pod warunkiem pełnego ich zabezpieczenia przed wilgocią. Determinantem nie jest więc miejsce składowania płytek, a pełne ich zabezpieczenie przed wilgocią.

Płytki należy przewozić środkami transportu, ustawiając jednostki ładunkowe ściśle obok siebie, w jednej warstwie. Wolne przestrzenie należy zabezpieczyć uniemożliwiając przesuwanie się ładunku podczas transportu.

Po ustaleniu, jakie płytki chcemy zastosować, należy obliczyć, ile ich potrzeba. Punktem wyjściowym jest obliczenie, jaka powierzchnia (ile m2) ma zostać pokryta płytkami. Do wyliczenia liczby metrów potrzebnych płytek dodatkowo należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:
- metodę układania - bezspoinowo, spoinowo - szerokość i sposób układania spoin,
- straty, które mogą powstać przy okazji nawiercania otworów lub przycinania płytek,
- fakt, że pewna liczba płytek może być wadliwa (nawet w I gatunku),
- pozostawienie pewnej ilości płytek na zapas (potrzebne przy ewentualnych naprawach). Płytki zakupione później i pochodzące z innej partii mogą się bowiem różnić tonacją.
- doświadczenie wskazuje, że średnio należy zakupić około 10% więcej płytek, niż wynikałoby to z wielkości powierzchni do wyłożenia.

Przykładowe wyliczenie:
Bok A - 2m
Bok B - 3 m
Bok C- 2 m
Bok D - 1 m
Uwzględniając podane wyżej czynniki doliczamy 10% i uzyskujemy ok. 8,8 m2. Tyle więc płytek musimy kupić - aby ich na pewno nie zabrakło.
Powierzchnia = (BxC) + (AxD) = (3x2) + (2x1) = 8 m2

Przed montażem klient jest zobowiązany do sprawdzenia czy wszystkie kartony danego asortymentu posiadają identyczne oznaczenia:
-  data produkcyjna,
-  odcień,
-  gatunek,
-  wymiar,
-  nr sortowacza.
Niezgodności któregoś z wyżej wymienionych parametrów świadczą o błędzie, który został popełniony podczas wydania towaru z magazynu. Należy to zgłosić przed przystąpieniem do montażu płytek. Zgłoszenie należy adresować do w punktu, w którym został dokonany zakup.

Zgodnie z ustawą o normalizacji z 12 września 2002 roku wyroby spełniające wymagania Polskich Norm oznaczone są na zasadzie dobrowolności znakiem zgodności z Polską Normą, pod warunkiem uzyskania certyfikatu zgodności upoważniającego do takiego oznaczania. Zgodnie z wymaganiami Normy PN-EN ISO 13006:1998 płytki ceramiczne lub ich opakowania powinny mieć następujące oznakowania:

-  znak producenta lub/i znak handlowy,
-  kraj pochodzenia,
-  znak wskazujący gatunek,
-  rodzaj płytek wg klasyfikacji płytek ceramicznych,
-  ceramicznych zależności od: nasiąkliwości wodnej (grupa I, IIa, IIb, III), metody produkcji (metoda A, B, C),
-  odniesienie do odpowiedniego załącznika (A - L) podanego w normie międzynarodowej PN-ISO 13006:1998,
-  wymiary nominalne i robocze, modularne i niemodularne,
-  rodzaj powierzchni (GL-szkliwiona, UGL-nieszkliwiona).

Ponadto bardzo istotne są dodatkowe oznaczenia nadawane przez producenta na opakowaniu:

- odcień (znaki alfanumeryczne nadane przez producenta),
- gatunek (znaki alfanumeryczne nadane przez producenta),
- grupa wymiarowa (znaki numeryczne nadane przez producenta),
- klasa ścieralności (znaki numeryczne wg deklaracji producenta),
- data produkcji (znaki numeryczne nadane przez producenta),
- numer sortowacza (znaki alfanumeryczne nadane przez producenta).

Do najczęściej popełnianych błędów podczas układania płytek ceramicznych, stwierdzonych przy rozpatrywaniu reklamacji, należą:
- nieprawidłowe przygotowanie podłoża,
- niewłaściwe zastosowanie i przygotowanie zaprawy klejowej,
- zbyt gruba warstwa zaprawy i złe jej rozprowadzenie,
- nieprzyleganie płytek do podłoża.

Uwaga!
Należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń producentów klejów i zapraw, jakie umieszczone są na opakowaniach.

Podczas normalnego użytkowania posadzek ceramicznych należy je systematycznie i często myć wodą z dodatkiem detergentów powszechnie dostępnych. Obowiązuje tu jednak jedna podstawowa zasada: myć, a nie rozmazywać nagromadzonego brudu! Szczególne znaczenie ma to w przypadku miejsc, gdzie wchodzi się na płytki bezpośrednio z ulicy, nanosząc okruchy piasku i innych zanieczyszczeń. Zanieczyszczenia te wcierają się w powierzchnię płytek, doprowadzając do jej uszkodzenia. Dlatego istotne znaczenie ma stosowanie wycieraczek przed wejściem oraz częste mycie







Kilka porad:
 - Należy dbać zarówno o płytki, jak i spoiny płytek, które często, zwłaszcza w przypadku stosowania szerokich spoin, decydują o estetyce całej okładziny. Należy zauważyć, że tylko spoiny z materiałów epoksydowych mają dobrą wytrzymałość na agresywną chemię.

 - Należy używać odpowiednich środków myjących spośród dostępnych na rynku, unikać kwaśnych detergentów, bardzo silnych środków.

 - Posadzki ceramiczne nie są odporne na uderzenia, dlatego należy unikać upadku ciężkich przedmiotów, na przykład chroniąc w rejonach szczególnie narażonych (np. przy zlewie w kuchni) matą lub chodniczkiem.

Prowadząc portal lazienkowy.pl dysponujemy wiedzą techniczną dotyczącą saun,
łaźni oraz kabin parowych. Odpowiedź na Pana pytanie wymaga wiedzy medycznej. Proponujemy aby zwrócił się Pan do swojego lekarza, i poprosił o zgłębienie
wiedzy dotyczącej saun i w oparciu o wiedzę techniczną i medyczną wydanie
stosownej opinii.

Wszystkie podgrzewacze przepływowe wody (za wyjątkiem podgrzewaczy z zamkniętą komorą spalania) można montować nawet bezpośrednio nad wanną (strefa 1) i nie jest wymagane spełnienie dodatkowych warunków, ponieważ maksymalne napięcie zasilania wynosi 1,5 V, więc nie ma niebezpieczeństwa porażenia prądem.

Kotły dwufunkcyjne są zasilane napięciem 220V, nie mogą być montowane w łazienkach w dowolnym miejscu. Reguluje to norma PN-IEC 60364-7-701:1999 „Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. – Wymagania dotyczące specjalnych instalacji lub lokalizacji. – Pomieszczenia wyposażone w wannę i/lub basen natryskowy”. Wszystkie kotły dwufunkcyjne marki Junkers mają stopień ochrony IPX4 i zgodnie z w/w normą można je montować w łazience w strefie 2.

Zgodnie z tą normą muszą być spełnione jeszcze dodatkowe warunki:

-   części przewodzące i obce kotła zostaną podłączone do lokalnego układu połączeń wyrównawczych.
-   oprzewodowanie zostanie wykonane zgodnie z tą normą.
-   w strefie 2 nie zostanie zainstalowany osprzęt łączeniowy.
-   obwód elektryczny zasilania kotła będzie wyposażony w wyłącznik różnicowoprądowy o znamionowym prądzie zadziałania nie większym niż 30mA.

Za podłączenia elektryczne zgodne z aktualnymi przepisami odpowiedzialny jest elektryk z odpowiednimi uprawnieniami. W przypadku wykonywania montażu kotła dwufunkcyjnego w łazience zalecamy dokładne zapoznanie się ze wszystkimi postanowieniami w/w normy.

Osoby regularnie korzystające z sauny powinny nieco zmienić jadłospis i zjadać więcej warzyw, co pozwoli na uzupełnienie soli mineralnych i mikroelementów, m.in. żelaza, cynku, miedzi magnezu, wydzielanych wraz z potem.  Po saunie należy uzupełnić płyny - i to tyle ile wydaliliśmy. Wskazane jest picie wody mineralnej i soków.

Sauna infrared nie zastąpi ćwiczeń fizycznych, jednak w czasie jednego 30-minutowego seansu organizm spala ok. 600-800 Kcal. Dodatkowo podczas pocenia się wydalana jest nie tylko woda (sauna tradycyjna - 97%; sauna infrared - 80%), ale także tłuszcz (ok. 20%), cholesterol, metale ciężkie, kwasy i związki toksyczne.

sauna infrared - wilgotność powietrza 5-25%
sauna sucha - wilgotność powietrza nie przekracza 10%
sauna mokra - wilgotność powietrza ok. 35%
sauna parowa - wilgotność powietrza 40-65%

Najlepiej jeśli mamy do dyspozycji trzy ręczniki:
- siadamy na dużym, złożonym;
- drugi składamy pod nogami;
- trzeci przyda się do otarcia potu.

Z kabiny infrared nie można korzystać tylko przez pierwsze trzy tygodnie po zabiegu. Potem nie ma żadnych przeciwskazań.

Temperatura pracy sauny na podczerwień może być niższa (40-60 st.C a nie 60-90 st.C) niż tradycyjnej sauny. Jest przez to dużo bezpieczniejsza dla dzieci oraz osób mających problemy z sercem i nadciśnieniem. O bezpieczeństwie użytkowania świadczy także to, że kabiny podczerwone emitują ciepło bardzo podobne do energii cieplnej pochodzącej ze słońca, a także tej, którą produkuje nasze ciało, spalając substancje energetyczne w celu utrzymania odpowiedniej temperatury. Poddane działaniu promieni podczerwonych tkanki wchłaniają je, co powoduje znaczny wzrost możliwości zarówno regeneracyjnych, jak i leczniczych. Nie ma przy tym niebezpieczeństwa zbytniego napromieniowania, gdyż kiedy zostanie osiągnięty zadowalający poziom nasycenia, reszta promieni przenika przez tkanki bez żadnych niepożądanych skutków.

Na saunę powinno sie chodzic po terenigach silowych badz aerobowych.

Z sauny powinny zrezygnowac osoby z nadciśnieniem.Jeśli jednak stosuje się środki hipotensyjne, to przy uregulowanym ciśnieniu można korzystać z sauny. Zawsze konieczna jest adaptacja układu krążenia: pierwszy raz 5min, potem czas stopniowo wydłużamy, na cykl pocenie/schładzanie/pocenie wchodzimy po kilku tygodniach. Wypocone mikroelementy trzeba uzupełniać na bieżąco wodą mineralną.
Miernikiem jest także nasze samopoczucie i to nie tylko w trakcie pobytu, gdy zaczyna się w głowie kręcić, ale i po skorzystaniu z sauny, gdy np. nie możemy zasnąć. Będzie to oznaczało, że ciśnienie trochę za bardzo skoczyło i trzeba skrócić wygrzewanie.

Jak najbardziej można, a czasem nawet należy od czasu do czasu zdezynfekować/umyć ławki sauny czy kabiny. Są do tego specjalne srodki  myjąco-dezynfekujace do drewna. Koszt litrowej butelki takiego preparatu fińskiej produkcji firmy Megiw to ok. 40 zł brutto.

Ogólnie rzecz ujmując korzystanie z sauny przez dzieci-małe nie jest  wskazane. Mianowicie u dziecka-małego łatwo dochodzi do przegrzania  organizmu i odwodnienia. Jednak trudno jest zdefiniować, do jakiego wieku  dziecko określane jest jako małe. Przyjmuje się, że dziecko ok. 6 roku życia, po konsultacji z pediatrą, który wykluczy inne przeciwwskazania, może korzystać z sauny, ale tylko pod opieką dorosłego.

Żarówki mają jednakową odporność na wilgoć. Bezpieczeństwo zależy od opraw oświetleniowych. Do łazienki zalecane jest  stosowanie urządzeń elektrycznych (a w tym opraw oświetleniowych) o klasie ochrony IP 44 lub europejskiej IPX4D

Stosując folię pod lusterka w łazienkach chronimy je przed zaparowaniem. Folie do luster są to gotowe, grzejne folie samoprzylepne, które przykleja się do tylnej części lustra. Folia ogrzewa lustro chroniąc je przed zaparowaniem na przykład podczas kąpieli. Napięcie zasilania 230 V AC. Folię najlepiej włączać razem z oświetleniem lustra (praca bez termostatu). 
 
Dane techniczne
Dostępne moce 12,5 W; 25 W; 50 W; 100 W
Zasilanie 230 V
Stopień ochrony - II
Moc jednostkowa 200 W/m2

Folia powinna być podłączona do obwodu elektrycznego oświetlenia
lustra lub łazienki tak, aby była załączana razem z oświetleniem, można podłączyć również do oddzielnego wyłącznika. Instalację elektryczną może wykonać elektryk z uprawnieniami wg obowiązujących norm.

Podłączenie elektryczne powinno być przeprowadzone w chronionym, niedostępnym
miejscu. Zasilanie 230V, grupa ochrony II.  Moc jednostkowa - 200W/m²
Podłączenie równoległe: kilka folii można zainstalować obok siebie pod jednym lustrem łącząc je równolegle. UWAGA! Należy upewnić się, że instalacja elektryczna wytrzyma dodatkowe obciążenie. Folia powinna być umieszczona bezpośrednio na tylną stronę lustra

- Odporną na ciepło i wilgoć. Nie sprawdzimy tego sami, więc musimy zapytać ekspedienta. Powinien znać produkt, który sprzedaje, chociaż nie musi (producent nie ma obowiązku załączania opisu technicznego mebla).
- Funkcjonalną. Drzwiczki powinny się lekko zamykać i otwierać, mieć trwałe zawiasy i poręczny uchwyt. Jeżeli go nie ma, otwierając i zamykając szafkę, pobrudzimy lustro palcami. Jeśli szafka ma wiele przegródek i półek, każdy domownik pomieści w niej swoje toaletowe drobiazgi i łatwo je znajdzie. Sprawdźmy, czy półki nie są za wąskie, ani za płytkie. Odległości między półkami powinny być dopasowane do wielkości naszych przyborów toaletowych i kosmetyków. Dobrze, jeśli szafka ma przegródki na suszarkę, zapasowe mydła, maszynkę do golenia, szczoteczki i pasty do zębów.  Wewnątrz należy trzymać wyłącznie suche przybory.

Najlepiej szukać mebli tam, gdzie są aranżacje łazienkowe – w centrum budowlano-wyposażeniowym lub specjalistycznym sklepie z wyposażeniem łazienek. Możemy tam liczyć na fachową obsługę. Poza tym, oglądając szafki w ich naturalnym otoczeniu, łatwiej dobierzemy mebel pasujący do naszej łazienki. Wielu sprzedawców oferuje katalogi zagranicznych domów wysyłkowych, z których możemy wybrać wymarzoną szafkę.